دوشنبه, 26 اسفند 1398

ده نکته برای روزنامه نگارانی که اخبار کرونا را پوشش می‌دهند

روزنامه‌نگاران وظیفه دارند که به طور روشن و وظیفه‌شناسانه اطلاعات قابل اطمینان را به مردم منتقل کنند.در طول یک بحران جهانی مربوط به سلامت،همچون چیزی که اکنون در مورد گسترش COVID9 با آن مواجهیم، وظیفه روزنامه‌نگاران از همیشه حساس‌تر است.
مایکل استاندارت از روزنامه نگاران آزاد مقیم شنزن که در بلومبرگ، الجزیره و گاردین مطلب می‌نویسد و از ابتدای شیوع بیماری مشغول ارسال گزارش از چین است می‌گوید:در مسایل اینچنین،همیشه مقدار زیادی گرد وغبار وجود دارد و این وظیفه روزنامه‌نگاران است که یک تصویر شفاف از آنچه در حال وقوع است ارائه دهند".در چین این وظیفه به مراتب دشوارتر است و شما به سختی می‌توانید شخصی را بیابید که مایل باشد اظهاراتش ضبط شود،چرا که شهروندان چینی از حکومت می‌ترسند.
برای یاری رساندن به روزنامه‌نگاران در سراسر جهان که مشغول پوشش اخبار مربوط به بیماری COVID-19 هستند، ما مجموعه‌ای از نکات سودمند را در ذیل جمع‌آوری کرده‌ایم:
 
1- ابتدا درکی از موقعیت به دست آورید و سپس آن را به زبان روزنامه‌نگارانه ترجمه نمایید
همچون هر بحران جهانی دیگر،تعداد زیادی از اخبار در حال انتشار و گردش است و الزاما همه آنها اخبار درستی نیستند.
فزونی اخبار تولیدی در اینترنت ممکن است باعث گمراهی بینندگان گردد.همچون تصویر مردی مرده در خیابانی در ووهان که تعدادی از اعضای کادر درمانی او را احاطه کرده بودند. عنوان عکس در روزنامه گاردین این بود:عکسی که از بحران کرونا در چین گرفته شده است.اما هیچ مدرکی از اینکه این فرد به دلیل کرونا در گذشته باشد وجود نداشت.
گزارش‌گری تصویری بسیار ارزشمند است اما این کار باید بسیار مسئولیت‌شناسانه انجام گیرد.گزارشگران باید مطمئن باشند که تصاویرشان به طور دقیق منعکس کننده آنچه در حال وقوع است باشد.عکس مرد مرده در خیابان،تصویر غیر دقیقی از موضوع ارائه می‌دهد و فقط هراس را گسترش می‌دهد.
قبل از ثبت تصویری یا نوشتن گزارش،ابتدا شناختی از محیط به دست آورید،با افراد مختلف صحبت کنید و موقعیت را به خوبی درک کنید،آنگاه موضوع را به زبان گزارش ترجمه کنید و از بیان هر مطلبی در ضدیت با آنچه مردم در واقع در حال تجربه آن هستند بپرهیزید.
 
2- بر روی گزارش دهی تمرکز کنید نه ارائه تحلیل
بتسی یولس،روزنامه نگار آزاد مقیم پکن معتقد است عقیده و تحلیل جایگاه خود را دارد،اما اکنون بسیار زود است که در مورد عواقب مسئله در مقیاس کلان اظهار نظر کرد.وی می‌گوید:در این مرحله من از هر گونه اظهار نظر شخصی خودداری می‌کنم زیرا که مطالب بسیاری صرفا برای گزارش کردن وجود دارد.
به عنوان مثال می‌توان به مطلب روزنامه وال استریت اشاره کرد که برچسب " مرد مریض آسیا" را به چین زد و به پیش‌بینی سقوط اقتصادی این کشور به خاطر کرونا پرداخت.البته این مقاله به طور گسترده‌ای به خاطر مطالب نژادپرستانه مورد انتقاد قرار گرفت.
 
3- مراقب سرخط اخبار باشید
این توصیه مربوط به تمام سردبیران می‌شود.
خوانندگان را با تیترهای خود گمراه نکنید.با حجم زیاد اطلاعات و سرعت بالای شبکه‌های اجتماعی،بسیاری از مردم اخبار خود را فقط از تیترها می‌گیرند.اگرچه شما می‌خواهید به چشم بیایید،اما حقیقت را فدای کلیک نکنید،همیشه و مخصوصا در میانه بحران.
 
4- بیاد داشته باشید،همه ارقام دقیق نیستند
روزنامه‌نگاران به ارقام اعتماد می‌کنند و داده بخش مهمی از گزارش است اما دکتر مورس،استاد دانشگاه کلمبیا و متخصص بیماری‌های واگیردار معتقد است که داده‌ها همیشه قابل اعتماد نیستند. وی می‌گوید: وقتی ارقام مربوط به یک بیماری اپیدمیک را می‌بینید در ابتدا آن اعداد بسیار غیر دقیق هستند.
به داده‌های در دسترس تان بی‌اعتنا نباشید اما اطمینان حاصل کنید که بینندگان و خوانندگان شما متوجه محدودیت ها و عدم قطعیت در پس ارقام هستند.
دکتر مورس بیان می‌کند که بیماری یک زمان تقریبی 14 روز نهفتگی دارد این به معنی آن است که ممکن است شخصی به ویروس آلوده شده باشد اما برای دو هفته هیچ علایمی از بیماری نداشته باشد و این مسئله به عقب‌ماندگی ارقام در ارائه آمار صحیح تعداد بیمارن منتهی می‌شود.
 
5- هر چه ممکن است با افراد مختلف بیشتری در مورد مسئله گفتگو کنید.
کرونا اشخاص زیادی را در کشورها،شهرها و طبقات اجتماعی مختلف درگیر کرده است.تجربیات مبتلایان در چین متفاوت از بیماران در سنگاپور یا ایتالیاست.حتی در داخل یک کشور و یا یک شهر نیز مقدار زیادی تفاوت وجود دارد.
به عقیده یولس،تمام افرادی که در قرنطینه هستند در حال مرگ نیستند بلکه بعضی از آنها فقط خسته و کسل (از شرایط) هستند و روزنامه‌نگاران وظیفه دارند تمام سعی خود را به کار برند تا واقعیت های مختلفی که مردم درآن زندگی می‌کنند بدست آورند.و این مستلزم آن است که روزنامه‌نگاران در هنگام گزارش‌نویسی به جستجوی منابع مختلفی از طبقات گوناگون اجتماعی حتی در تنها یک شهر بپردازند.
 
6- از استعارات نژادپرستانه بپرهیزید
اپیدمی‌های جهانی،تاریخی از گسترش نژادپرستی و خصومت با خارجی‌ها دارد و کرونا از آن مستثنی نیست.فقط در همین هفته یک مرد سنگاپوری چینی‌الاصل در لندن مورد حمله عده‌ای قرار گرفت. سوقصدکنندگان به او گفته بودند:ما ویروس نمی‌خواهیم.
محله‌های چینی در شهرهای آمریکا مانند سانفرانسیسکو،لوس آنجلس و نیویورک تمام کسب و کار خود را از دست داده‌اند،رسانه‌ها باید محتاط باشند که به طور غیر ارادی موجب تقویت مفاهیم نژاد پرستانه نشوند.اتحادیه روزنامه‌نگاران آسیا آمریکا به انتشار لیستی از توصیه به روزنامه‌نگاران مبادرت کرده است در میان پیشنهادات آنان توصیه شده که به محله‌های چینی‌نشین اشاره‌ای نشود مگر اینکه مستقیما به موضوع گزارش مربوط باشد و یا اینکه هیچ اشاره ی به ارتباط جغرافیایی با ویروس نشود.
 
7- توجه به نحوه مصاحبه با متخصصان
ممکن شما یک پدیده در نویسندگی باشید اما اگر منبع مناسب را نیابید،نوشته شما دچار ایراد خواهد بود.
دکتر مورس بیان می‌کند که مسئله فقط یافتن یک کارشناس خوب نیست بلکه یافتن افرادی است که قادر باشند از سوگیری شخصی خود فاصله بگیرند. وقتی که به یک کارشناس در زمینه‌ای بر خوردید ابتدا به تحقیق در مورد سو گیری او بپردازید و بدون بررسی کار او را نپذیرید.
 
8- نسبت به موضوعاتی که هیجان انگیز نیستند بی تفاوت نباشید
مسئله‌ای بین‌المللی چون covid-19 می‌تواند موضوع گزارش‌های انتقادی سخت و تحقیقات عمیق است.به نظر امیلی بامگارتنر،نویسنده گزارش‌های پزشکی روزنامه واشنگتن پست،”اگرچه قرار نیست هر گزارشی که می‌نویسد لایق بردن جایزه پولیتز باشد، گاهی ممکن است نیاز به نوشتن یک گزارش یک صفحه‌ای در مورد نحوه شستن دست‌ها باشد”.و این در جای خود بسیار خوب است.
تمرکز خود را در پاسخ دادن به سوالات بینندگان و خوانندگان کنید.با استفاده از گوگل ترند متوجه شوید که مردم بیشتر دنبال چه اطلاعاتی هستند و سپس به تولید محتوای با کیفیت برای پاسخ به سوالات مردم بپردازید.
 
9- محدوده خود را مشخص کنید
سردبیران اغلب برای گرفتن مطلب به شما رجوع می‌کنند و مهم است که گاهی بگویید نه!به خاطر خودتان و به خاطر کارتان 24 ساعت برای خود زمان بگذارید و از کامپیوترتان فاصله بگیرید.به ذهنتان استراحت دهید تا خود را قادر سازید که موضوع را از زوایای دیگر پیگیر شوید.طمانینه بیشتر در بررسی موضوعی که قصد بیان آن را دارید این اطمینان را می‌دهد که درگیر شتاب زدگی نخواهید شد.
 
10- وقتی که اوضاع آرام شد به موضوع بچسب!
نهایتا اوضاع به شرایط قبل بر می‌گردد،اما این به معنی پایان کار شما به عنوان روزنامه‌نگار نیست.یک بیماری همه‌گیر عواقب بسیاری خواهد داشت که نیازمند پوشش روزنامه‌نگارانه است.به بررسی نحوه حل و فصل بحران توسط سیاستمداران و مسئولین بهداشت بپردازید و درس‌های آموخته شده را معین کنید.
 
تیلور مولکاهی/ترجمه و انتشار:انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران

آخرین خبرها