سه شنبه, 17 تیر 1399

درباره نامه ۱۰۰ روزنامه نگار به انجمن


به عنوان عضو انجمن صنفی روزنامه نگاران تهران نامه صد روزنامه نگار در نقد عملکرد این انجمن در باب مشکلات متعدد روزنامه نگاران را امضا کردم؛ اما چرا؟ به چند دلیل موجه و غیر موجه! اول از آنکه به وضعیت عدم امنیت شغلی روزنامه نگاران اعتراض دارم! به چشم دیده ام که در بازه زمانی شب  عید تا به امروز بسیاری از همکارانم به دلایل واهی توسط رسانه ها اخراج و تعدیل شده اند؛ بی آنکه حق و حقوق آنان پرداخت شود!....

 دوم آنکه انجمن صنفی روزنامه نگاران را بیش از آنکه مسئول این مشکلات بدانم، نهادی برآمده از آرا و افکار خود و دیگر روزنامه نگاران میدانم که با هزار امید و آرزو تشکیل شد؛ و اطمینان دارم که در این روزگار حرمان اگر هیچ نهادی به مشکلات روزنامه نگاران توجه نکند، انجمن صنفی روزنامه نگاران تهران صدای اعتراض‌مان را خواهد شنید، چراکه افرادی از جنس رسانه که قطعا خود نیز با مشکلات دیگر همکارانشان آشنایی دارند این انجمن را اداره می کنند.

اما آیا انجمن صنفی روزنامه نگاران به تنهایی میتواند بر تمامی این مشکلات فائق آید؟ قطعا خیر! طبق اساسنامه این انجمن تنها افرادی که عضو این نهاد صنفی هستند میتوانند از خدمات انجمن صنفی روزنامه نگاران توقع حمایت قانونی داشته باشند آنهم با ارائه شکایت کتبی که متاسفانه تنها سه نفر از صد امضا کننده این نامه عضو انجمن مذکور هستند؛ به راستی چرا روزنامه معترضان، عضو انجمن صنفی روزنامه نگاران نشده اند که حالا توقع پیگیری مشکلاتشان را از این انجمن دارند؟ دلیل اصلی شاید بروکراسی حاکم بر سیستم اداری کشور باشد که انجمن صنفی نیز مستثنا از این قاعده نیست!.......

 به راستی چند تن از ما روزنامه نگاران معترض تا دفتر انجمن صنفی روزنامه نگاران تهران رفته ایم برای طرح چنین شکایت هایی؟! به گفته مسئولان این انجمن از صد نفر روزنامه نگاری که این نامه را امضا کرده اند تنها یک نفر از طریق انجمن صنفی روزنامه نگاران تهران مشکل کاری اش را پیگیری کرده است!

 البته این نقد جدی به این انجمن نیز وارد است که در حوزه اطلاع رسانی در باب این مباحث و خدماتش بسیار ضعیف عمل کرده تا جایی که من که عضو این انجمن هستم با ساز و کار انجمن روزنامه نگاران تهران در باب حمایت از روزنامه نگاران آشنایی کامل ندارم، چه برسد به روزنامه نگارانی که عضو این انجمن نیستند!

باری؛ تمام این اعتراضات و گلایه ها تنها یک هدف دارد و آن بهبود وضع معیشتی و بهتر شدن امنیت شغلی روزنامه نگاران است؛ از امضای این نامه پشیمیان نیستم.......اعتراض نشان دهنده سلامت جامعه است.

آخرین خبرها

  • نامه‌ی حسن نمکدوست تهرانی و عباس عبدی به رییس قوه قضاییه و درخواست برای آزادی مجید سعیدی
    یکشنبه, 21 شهریور 1400

    در پی طولانی شدن بازداشت مجید سعیدی عکاسِ نام‌آشنای ایرانی، روسای هیات مدیره‌ی انجمن‌های سراسری و تهران، حسن نمکدوست تهرانی و عباس عبدی، مشترکا در نامه‌ای خطاب به غلامحسین محسنی اژه‌‌ای رییس قوه قضاییه، خواهان آزادیِ وی از زندان شدند.
    این نامه امروز صبح برای ریاست قوه قضاییه ارسال شد.

    نامه‌ی حسن نمکدوست تهرانی و عباس عبدی به رییس قوه قضاییه و درخواست برای آزادی مجید سعیدی
  • درگذشتِ صولت فروتن روزنامه‌نگار
    یکشنبه, 07 شهریور 1400

    صولت فروتن، روزنامه‌نگار عصر شنبه، ششم شهریور ماه به علت ایست قلبی درگذشت. مرحوم فروتن، سردبیر سابق نشریه قوه قضاییه و از روزنامه‌نگاران نسل میانه بود. او با روزنامه‌های کیهان و جام جم و آتیه همکاری کرده بود و پیش از این سردبیر پرتال قوه قضاییه بود.

    درگذشتِ صولت فروتن روزنامه‌نگار
  • بیانیه خبرنگاران بازمانده از واژگونی اتوبوس
    شنبه, 16 مرداد 1400

    خبرنگاران بازمانده از واژگونی اتوبوس خبرنگاران، همزمان با چهلم این رویداد، بیانیه‌ای صادر کردند. متن کامل این بیانیه به این شرح است:

    ۴۰ روز از آن چهارشنبه شوم می‌گذرد. چهارشنبه دوم تیر ۱۴۰۰. عصر تلخ و تیره‌ای که اتوبوس خبرنگاران محیط زیست ایران در مسیر فرعی پیرانشهر به نقده در استان آذربایجان غربی، واژگون و جامعه ایران داغدار شد. داغدار خبرنگاران؛ «مهشاد کریمی» و «ریحانه یاسینی» که جان عزیزشان را در این سانحه هولناک از دست دادند.
    پس از گذشت 40 روز از آن فاجعه، هيچ‌يك از برگزاركنندگان و دعوت‌كنندگان تور مطبوعاتی ارومیه، مسئوليت ناکارآمدی خود را نپذیرفتند بلکه سعی کردند با سكوت كامل از زير بار آن شانه خالي كنند. درحالیکه بنا به نظر «پلیس راه آذربایجان غربی»، مسئولان ستادی و استانی سفر نیز در آن سانحه نقش دارند. از این رو باید اعلام کنیم؛ ریاست سازمان حفاظت محیط زیست، مدیریت برنامه‌ریزی و تلفیق ستاد احیای دریاچه ارومیه، مدیریت روابط عمومی سازمان محیط زیست، و همچنین مسئولان استانی به‌ویژه مدیریت محیط زیست آذربایجان غربی و مدیریت ستاد احیای دریاچه ارومیه در این استان، که از مسبببان اصلی واژگونی اتوبوس خبرنگاران و مرگ دو خبرنگار هستند، تاکنون حاضر به عذرخواهی و استعفا نشدند و حتی از احوالپرسی و عرض تسلیت به خانواده جانباختگان و خبرنگاران هم دریغ کردند.
    ما خبرنگارانی که از سانحه شوم واژگونی اتوبوس جان سالم به در بردیم، اعلام می‌کنیم؛ برای جلوگیری از پایمال شدن خون همکارانمان مهشاد و ریحانه و همچنین برای احقاق حقوق خود از مسببین آن سانحه شکایت کرده و با جدیت پیگیر روند قضایی هستیم. امید داریم که این موضوع توسط قوه قضاییه با نهایت دقت و فوریت مورد رسیدگی قرار گیرد تا تک تک مقصران پس از شناسایی به فراخور جزای خود مجازات شوند.
    ما خبرنگاران معتقديم اين فاجعه نبايد برای هیچ گروهی تكرار شود تا مبادا دیگر خبرنگاري، دانشجويي، دانش‌آموزي،‌ سربازي،‌ كارمندي و... جان خود را بر اثر اهمال مسئولان و فرسودگی و نقص فنی خودروها، از دست دهد. اين امر تنها در صورتي محقق می‌شود كه فاجعه «اتوبوس خبرنگاران» با حساسيت ويژه از سوي نهاد قضايي دنبال و ثابت شود که جان شهروندان در اين كشور واجد ارزش است و مقصران حتی اگر جزو مقامات و مسئولان باشند، به سزای عملشان می‌رسند.
    لازم است تاکید کنیم؛ رسانه‌هایی که خبرنگارانشان در سانحه واژگونی اتوبوس حضور داشتند، می‌توانند از مسببان آن سانحه یعنی سازمان محیط زیست و ستاد احیای دریاچه ارومیه از باب «ترک فعل» و «بی‌مبالاتی» به دادستانی کل و سازمان بازرسی کشور شکایت کنند و مستقل از دادخواهی خبرنگاران و خانواده جانباختگان، پیگیر روند قضایی باشند. بی‌شک انتظار می‌رود؛ خبرگزاری‌های ایسنا و ایرنا که خبرنگاران ارزشمند خود را در این سانحه از دست دادند، برای طرح شکوائیه از مسببان سانحه واژگونی اتوبوس، پیشرو و الگوی دیگر رسانه‌ها باشند.
    از سوی دیگر از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و به‌ویژه معاونت مطبوعاتی انتظار داریم برای تدوین دستورالعمل و استانداردی به‌منظور برگزاری سفرها و تورهای مطبوعاتی از سوی سازمان‌ها و ارگان‌های دولتی، اقدام کند. ما خبرنگاران حاضر در سانحه واژگونی اتوبوس، جهت همکاری با وزارتخانه مذکور، به‌منظور تهیه این دستورالعمل ملی، آمادگی خود را اعلام می‌کنیم.
    باید اشاره کنیم که هنوز تعدادی از خبرنگاران بازمانده از سانحه در بستر بیماری به سر می‌برند و همه خبرنگاران دچار آسیب‌های شدید روحی هستند. اتفاق کوچکی نبود که ما ۲۱ نفره رفتیم اما ۱۹ نفر برگشتیم و چه کسی می‌داند که این اتفاق چه زخم عمیق و غیر قابل جبرانی را روی قلب ما خبرنگاران بازمانده، به جا گذاشته است؟ زخم و جراحتی که گذشت ۴۰ روز و شب هم مرهمی برای آن نشد. 40 روز و شب را با اشک و حسرت به هم دوختیم اما افسوس که مرور هزارباره آن لحظات دردناک، مهشاد و ریحانه دو همکار عزیزمان را به ما برنگرداند. هزاران بار آرزو کردیم که ای کاش زمان به عقب برمی‌گشت و اصلا راهی سفر ارومیه نمی‌شدیم. البته بی‌دعوت که نرفته‌ بودیم. همه می‌دانید؛ ما خبرنگاران و عکاسان به دعوت ستاد احیای دریاچه ارومیه و سازمان حفاظت محیط زیست جهت تهیه گزارش از آخرین وضعیت دریاچه ارومیه، برای اینکه بار دیگر صدای محیط زیست ایران باشیم، این سفر ناتمام را شروع کردیم.

    در پایان ضمن تسلیت مجدد به خانواده جانباختگان «مهشاد کریمی» و «ریحانه یاسینی»، از کلیه هم‌وطنان و اهالی رسانه که در این مدت، شریک غم و جویای احوال ما بودند، سپاسگزاریم و بار دیگر از همه رسانه‌ها خواهشمندیم؛ به‌منظور احقاق حق همکاران و هم‌صنفان خود و برای محاکمه مقصران سانحه «واژگونی اتوبوس خبرنگاران» در کنار ما باشند.

    امضاکنندگان:
    آسیه اسحاقی
    نگار اکبری
    فاطمه باباخانی
    مریم جعفری
    سمیرا خباز
    زینب رحیمی
    زهرا رفیعی
    آیسان زرفام
    علی شریف‌زاده
    مرتضی صادقی
    حسن ظهوری
    کیمیا عبدالله‌پور
    سهیل فرجی
    فروغ فکری
    زهرا کشوری
    مهدی گوهری
    صدرا محقق
    ابراهیم نژادرفیعی
    فاطمه هنرور

    بیانیه خبرنگاران بازمانده از واژگونی اتوبوس
  • سامانه نوبت‌دهی واکسن خبرنگاران باز شد
    سه شنبه, 12 مرداد 1400

    سامانه نوبت‌دهی واکسن کرونا برای خبرنگاران باز شد. خبرنگاران سراسر کشور که کد ملی آنها قبلا به مرکز فناوری اطلاعات وزارت بهداشت ارسال شده است از هم‌اکنون می‌توانند از طریق سامانه salamat.gov.ir محل، روز و ساعت دریافت واکسن را انتخاب کنند.

    سامانه نوبت‌دهی واکسن خبرنگاران باز شد