سه شنبه, 17 تیر 1399

در دفاع از سخنان غیر مستند


 
نامه‌اي خواندم به امضاي 100 روزنامه‌نگار در انتقاد از عملكرد انجمن صنفي روزنامه‌نگاران استان تهران كه با وجود آنكه در متن آن به صراحت در مورد انجمن آمده «چيزي كه ماهيتا از آنِ ما نيست» و البته از آنجايي كه اكثريت قريب به اتفاق نويسندگان نامه همچون من عضو انجمن نيستند، بر خود فرض ديدم كه از اين سخن درست حمايت كنم، زيرا به نظر مي‌رسد كه تنها سخن درست در كل نامه همين يك جمله باشد كه در ادامه توضيح مي‌دهم. از آنجايي كه سال‌هاي متمادي است كه درگير مسائل صنفي در حوزه مشاغل فرهنگي هستم و چه به عنوان عضو هيات موسس انجمن صنفي طراحان گرافيك ايران يا عضو هيات‌مديره آن و چه به عنوان عضو انجمن صنفي روزنامه‌نگاران ايران و فعال در كميته عضويت آن انجمن، با شأن و جايگاه نهادهاي صنفي كاملا آشنا هستم، مي‌دانم كه هر نهاد صنفي قانونا فقط نسبت به اعضاي خود پاسخگو است و «ماهيتا از آنِ» غيرعضو نيست. همين نكته كليد اصلي فهم نامه اين دوستان عزيز است كه با وجود حساسيت به‌جا نسبت به سختي و رنج اهالي اين حوزه كه دهه‌هاست گرفتار آنند، اما متاسفانه از اين نكته بديهي غفلت كرده‌اند كه وقتي بنا به آنچه خود اعلام كرده‌اند عضو اين نهاد صنفي نيستند، دليل نوشتن چنين نامه‌اي كه در پايانش هشت سوال نيز طرح شده، چه بوده است؟ آيا انتظار دارند انجمن به سوالات افرادي غيرعضو پاسخ دهد؟ يا مي‌دانند انجمن فقط پاسخگوي اعضاي خود است ولي انتظار دارند كه هيات‌مديره در يك محذور اخلاقي، به افرادي كه عضو انجمن نيستند پاسخي دهد، يعني به همان‌هايي كه در مورد رابطه‌شان با انجمن به صراحت گفته‌اند «ماهيتا از آنِ ما نيست؟» اگر از اين بگذريم كه نويسندگان نامه از همان ابتدا خود را در جايگاهي نشانده‌اند كه پرسشگري خود را بلاموضوع كرده‌اند، به نكته ديگري در نامه مي‌رسيم كه حتما نويسندگان نامه برايش جوابي دارند ولي به هر دليل در نامه‌شان روشن نيست كه طرح آن در اين نامه متكي به چه منطق و دليلي بوده است. اين دوستان و همكاران عزيز در بخش ابتدايي نامه خود نوشته‌اند: «انجمن صنفي روزنامه‌نگاران استان تهران، به استناد تركيبِ بعضا كارفرمايي هيات‌مديره.....» احتمالا اين دوستان براساس تجربيات روزنامه‌نگاري خود چنين گمان دارند كه بيان چنين سخني نياز به ارايه دليل روشن ندارد و همين كه بگويند «تركيبِ بعضا كارفرمايي هيات‌مديره»، كافي است و خواننده نامه بايد آن را همين‌طور بدون ارايه هيچ مستنداتي بپذيرد، ولي نكته جالب‌تر اينكه احتمالا اين دوستان از ساختار تشكيلاتي يك انجمن بي‌خبرند و نمي‌دانند كه اولا وقتي يك انجمن كارگري است، هيچ كارفرمايي حق عضويت در آن را ندارد و از آنجايي كه قلب يك نهاد صنفي، مجمع آن است، حتي اگر بر فرض، چنين اتفاقي هم افتاده باشد و يك كارفرما عضو نهادي كارگري شده باشد، مجمع كه متشكل از اعضا است، چنين فردي را از عضويت در نهاد صنفي و كانديداتوري خلع مي‌كند. از طرف ديگر به فرض كه چنين فردي عضو هيات‌مديره شود، ايراد به مجمع و نهاد ناظر و مرجع بالادستي است. البته چنين اتهامي، توهين به شعور اعضاي مجمع است كه احتمالا از منظر نويسندگان نامه، آن اعضا نمي‌دانند كانديداها، كارفرما هستند و در نقطه مقابل، نويسندگان نامه كه عضو انجمن نيستند اين را مي‌دانند. در اينجا شايد بد نباشد گريزي بزنيم به سوالاتي كه دوستان طرح كردند تا معلوم شود تا چه ميزان از آگاهي نسبت به ساختار تشكيلاتي يك نهاد صنفي برخوردارند. طبق قانون، هر انجمن صنفي موظف است كه گزارش سالانه فعاليت‌هاي خود را به مجمع ارايه كند و بدون تصويب مجمع و تاييد بازرس منتخب مجمع، اين گزارش بلاموضوع خواهد بود. از اين رو مي‌توان به صراحت گفت وقتي نويسندگان نامه از شكل قانوني گزارش در يك نهاد صنفي بي‌اطلاعند و بر پايه همين بي‌اطلاعي از روند گزارش به مجمع صنفي مي‌نويسند: «چرا «انجمن صنفي روزنامه‌نگاران تهران» گزارش دقيقي از جلسات هيات‌مديره و مذاكرات و تصميمات اتخاذ شده به‌صورت ماهانه و سالانه ارايه نمي‌دهد؟...»، شايد قبل از نوشتن در هر موضوعي لازم باشد در مورد موضوع به اندازه كافي كسب اطلاع كنند و بعد دست به قلم ببرند. متاسفانه نويسندگان نامه، احتمالا به دليل همان كه عضو انجمن نيستند، از ساختار تشكيلاتي يك نهاد صنفي بي‌اطلاعند و در خوشبينانه‌ترين حالت، مبناي نامه‌شان بر همين بي‌اطلاعي بنا شده و البته بنايي كه بر اين كجي ساخته‌اند، تا انتها كج رفته است. شايد بهتر باشد اين دوستان به جهت احساس مسووليت صنفي كه دارند، ابتدا عضو انجمن بشوند و بعد به عنو

ان يك عضو فعال و از موضع اعضاي انجمن پرسش خود را طرح كنند تا هيات‌مديره، قانونا موظف به پاسخگويي باشد، همچنين با انتخاب خود مي‌توان افراد را تغيير و تركيب را مطابق ميل اكثريت انتخاب نمود. نه آنكه از «چيزي كه ماهيتا از آنِ» آنان نيست توقع پاسخ داشته باشند و دوم اينكه به روزنامه‌نگاري متعهد باشند و بدون ارايه مستندات و دلايل سخن نگويند و اگر به هيات‌مديره يك نهاد كارگري، اتهام كارفرمايي مي‌زنند، براي اين اتهام خود دليل روشني ارايه كنند. البته شايد شيوه غيرمستند سخن گفتن فضاي مجازي به محيط‌هاي واقعي نيز سرايت كرده باشد... البته شايد بهتر بود از آنجايي كه من هم عضو انجمن نيستم، در دفاع از سخنان غيرمستند مي‌نوشتم نه اينكه بر سخنان غيرمستند خرده بگيرم.

آخرین خبرها

  • عبدی، شمس‌الواعظین، زیدآبادی، خانیکی و مفیدی در افطاری انجمن صنفی روزنامه‌نگاران چه گفتند؟
    سه شنبه, 13 ارديبهشت 1401

    مراسم افطاری سالانه انجمن صنفی روزنامه‌نگارانِ استان تهران شامگاهِ پنج‌شنبه 8 اردیبهشت 1401 در هتل پارسیان کوثر برگزار شد.
    در این مراسم که با حضور گسترده‌ی اعضا و میهمانانِ ویژه‌ی مراسم برگزار شد، عباس عبدی رییس هیات مدیره‌ی انجمن، با خوشامدگویی به اعضا، از این‌که پس از سه سال این امکان فراهم شد تا روزنامه‌نگارانِ ایران شبی را در کنارِ هم باشند ابراز خوشنودی کرد.
    در ادامه‌ی این مراسم، هادی خانیکی که به تازگی از بیمارستان مرخص شده است ، در سخنانی، با اشاره به بیماریِ سرطانی که با آن درگیر شده است، گفت: من در شرایطِ بیماری هم فهمیدم که این «گفتگو» است که نجاب‌بخش است از همین رو از بیماری‌ام هم به عنوان فرصتی برای گفتگو استفاده کردم و از همین رو فکر می‌کنم بودن در کنار هم و گفتگو در چارچوبِ تشکل‌های صنفی، یگانه راهِ نجات برای ماست.
    ماشالله شمس‌الواعظین هم در این مراسم با اشاره به تحولات اخیر انجمن صنفی روزنامه نگاران تهران، گفت: من بر این باورم که به هیچ عنوان نباید سازمان‌های حرفه‌ای و سندیکاها را رها کرد و باید تلاش کرد با گفتگو و کاستن از دامنه‌ی اختلافات، اصلِ نهادِ صنفی را حفظ کرد. وی افزود: وقتی انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران بسته شد، ما تصور می کردیم خیلی زود این انجمن مجددا بازگشایی می شود، اما با وجود قول‌های مساعدی که به ما داده شد، انجمنِ ما در این 12 سال، باز نشد که نشد از همین رو هم هست که بر حفظ انجمن تهران تاکید دارم و فکر می‌کنم روزنامه‌نگاران ایران به انجمن صنفی باید به عنوان یک بارقه امید نگاه کنند. وی در پایان سخنانش افزود: من زجر بستن سندیکا را می‌دانم از همین رو این را می‌فهمم که داشتنِ یک انجمن که بتوان در آن جمع شد و به آن امید داشت، نعمتی است که باید قدرش را دانست و همه‌جوره در جهتِ حفظِ آن تلاش کرد.
    بدرالسادات مفیدی، دبیر انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران هم در این مراسم، با اشاره به گذشت 12 سال از پلمپ ساختمانِ انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران، از تلاشِ هیات مدیره‌ی انجمن برای بازگشایی مجدد آن در تمامِ این سال‌ها خبر داد و افزود: با این وجود، ما خودمان را در کنار انجمن تهران می دانیم و تا جایی که در توان داشته باشیم برای این همراهی انجام خواهیم داد. وی در بخش دیگری از سخنانش ابراز امیدواری کرد تا اختلافات در میانِ جامعه روزنامه نگان ایرانی به حداقل برسد و شکاف نسلیِ آن ها کم‌تر شود.
    احمد زید آبادی هم در این مراسم با اشاره به این که ما تا زمانی که چیزی را از دست نمی دهیم، قدر آن را نمی دانیم گفت: اکنون که پس از 3 سال دور هم جمع شده‌ایم، قدرِ این با هم بودن را بیشتر می‌دانیم. من احساس شعف دارم که دوستان و همکاران را در کنار هم می‌بینم و به جد بر این باورم که انجمن‌ها باید تقویت شوند تا با تجربه‌های جدید بتوان زنجیره‌ای از نهادهای صنفی را در کنارِ هم سازمان داد.
    وی در پایان سخنانش افزود: به نظر من، با شرایط ویژه‌ای که ایران در آن قرار گرفته است، عنصرِ تفاهم و گفتگو بسیار مهم است و نقش نهادهای صنفی در این بین بسیار ویژه و حیاتی است.
    در پایان این مراسم هم مهمانان و اعضا، عکسی را به یادگار در کنارِ هم انداختند.

    عبدی، شمس‌الواعظین، زیدآبادی، خانیکی و مفیدی در افطاری انجمن صنفی روزنامه‌نگاران چه گفتند؟
  • مراسم افطاری انجمن در هتل پارسیان کوثر
    سه شنبه, 06 ارديبهشت 1401

    مراسمِ افطاریِ امسالِ انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران، پنج‌شنبه هشتم اردیبهشت در هتل پارسیان کوثر تهران برگزار می‌شود.
    به گزارش روابط عمومی انجمن، به دنبال اطلاعیه‌ی مقدماتی انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران درباره‌ی دورهمی روزنامه‌نگاران در مراسمِ افطاری امسال، به اطلاع اعضا و میهمانان محترم می‌رساند این مراسم روز پنج‌شنبه 8 اردیبهشت 1401 ساعت 19:30 دقیقه در هتل پارسیان کوثر به آدرس تهران، ضلع شمالی میدان ولیعصر (عج)، کوچه شهید ملائی، پلاک ۲۱ برگزار می‌شود.

    مراسم افطاری انجمن در هتل پارسیان کوثر
  • انجمن صنفی روزنامه‌نگاران پیگیرِ تصفیه‌حسابِ روزنامه‌نگارانِ «شرق»
    پنج شنبه, 01 ارديبهشت 1401

    به دنبالِ درخواستِ روزنامه‌نگارانِ تعدیل شده‌ی روزنامه‌ی شرق از انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران مبنی بر پیگیریِ تصفیه حسابِ آن‌ها، عباس عبدی رییس هیات مدیره‌ی انجمن، موضوع را با مهدی رحمانیان مدیر مسئول روزنامه‌ی شرق مطرح و مطالبه‌ی این روزنامه‌نگاران را با وی مطرح کرد. در نهایت پس از پیگیریِ این موضوع، مدیرمسئول این روزنامه، 15 اردیبهشت را تاریخِ تصفیه حسابِ نهایی با روزنامه‌نگارانِ تعدیل شده‌ی خود اعلام کرد.
    انجمن صنفی روزنامه‌نگارانِ استان تهران هم‌چنان پیگیر این موضوع خواهد بود؛ اطمینان داده شده که تا این تاریخ با همه همکاران تصفیه حسابِ کامل خواهد شد.

    انجمن صنفی روزنامه‌نگاران پیگیرِ تصفیه‌حسابِ روزنامه‌نگارانِ «شرق»
  • ۸ اردیبهشت؛ مراسم افطاریِ انجمن صنفی روزنامه‌نگاران تهران
    سه شنبه, 30 فروردين 1401

    مراسمِ افطاریِ امسالِ انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران، پنج‌شنبه هشتم اردیبهشت برگزار خواهد شد.
    به گزارش روابط عمومی انجمن، پس از وقفه‌ی سه ساله در برگزاری مراسم افطاری به عنوان گردهماییِ دوستانه انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران که به‌دنبالِ ممنوعیت برگزاریِ مراسم از سوی ستاد ملی مبارزه با کرونا پیش آمد، مراسمِ افطارِ امسال با حضور اعضا و مهمانانِ ویژه برگزار می‌شود.
    جزییاتِ مراسم و مکانِ برگزاریِ آن متعاقبا اعلام خواهد شد.

    ۸ اردیبهشت؛ مراسم افطاریِ انجمن صنفی روزنامه‌نگاران تهران