سه شنبه, 17 تیر 1399

در دفاع از سخنان غیر مستند


 
نامه‌اي خواندم به امضاي 100 روزنامه‌نگار در انتقاد از عملكرد انجمن صنفي روزنامه‌نگاران استان تهران كه با وجود آنكه در متن آن به صراحت در مورد انجمن آمده «چيزي كه ماهيتا از آنِ ما نيست» و البته از آنجايي كه اكثريت قريب به اتفاق نويسندگان نامه همچون من عضو انجمن نيستند، بر خود فرض ديدم كه از اين سخن درست حمايت كنم، زيرا به نظر مي‌رسد كه تنها سخن درست در كل نامه همين يك جمله باشد كه در ادامه توضيح مي‌دهم. از آنجايي كه سال‌هاي متمادي است كه درگير مسائل صنفي در حوزه مشاغل فرهنگي هستم و چه به عنوان عضو هيات موسس انجمن صنفي طراحان گرافيك ايران يا عضو هيات‌مديره آن و چه به عنوان عضو انجمن صنفي روزنامه‌نگاران ايران و فعال در كميته عضويت آن انجمن، با شأن و جايگاه نهادهاي صنفي كاملا آشنا هستم، مي‌دانم كه هر نهاد صنفي قانونا فقط نسبت به اعضاي خود پاسخگو است و «ماهيتا از آنِ» غيرعضو نيست. همين نكته كليد اصلي فهم نامه اين دوستان عزيز است كه با وجود حساسيت به‌جا نسبت به سختي و رنج اهالي اين حوزه كه دهه‌هاست گرفتار آنند، اما متاسفانه از اين نكته بديهي غفلت كرده‌اند كه وقتي بنا به آنچه خود اعلام كرده‌اند عضو اين نهاد صنفي نيستند، دليل نوشتن چنين نامه‌اي كه در پايانش هشت سوال نيز طرح شده، چه بوده است؟ آيا انتظار دارند انجمن به سوالات افرادي غيرعضو پاسخ دهد؟ يا مي‌دانند انجمن فقط پاسخگوي اعضاي خود است ولي انتظار دارند كه هيات‌مديره در يك محذور اخلاقي، به افرادي كه عضو انجمن نيستند پاسخي دهد، يعني به همان‌هايي كه در مورد رابطه‌شان با انجمن به صراحت گفته‌اند «ماهيتا از آنِ ما نيست؟» اگر از اين بگذريم كه نويسندگان نامه از همان ابتدا خود را در جايگاهي نشانده‌اند كه پرسشگري خود را بلاموضوع كرده‌اند، به نكته ديگري در نامه مي‌رسيم كه حتما نويسندگان نامه برايش جوابي دارند ولي به هر دليل در نامه‌شان روشن نيست كه طرح آن در اين نامه متكي به چه منطق و دليلي بوده است. اين دوستان و همكاران عزيز در بخش ابتدايي نامه خود نوشته‌اند: «انجمن صنفي روزنامه‌نگاران استان تهران، به استناد تركيبِ بعضا كارفرمايي هيات‌مديره.....» احتمالا اين دوستان براساس تجربيات روزنامه‌نگاري خود چنين گمان دارند كه بيان چنين سخني نياز به ارايه دليل روشن ندارد و همين كه بگويند «تركيبِ بعضا كارفرمايي هيات‌مديره»، كافي است و خواننده نامه بايد آن را همين‌طور بدون ارايه هيچ مستنداتي بپذيرد، ولي نكته جالب‌تر اينكه احتمالا اين دوستان از ساختار تشكيلاتي يك انجمن بي‌خبرند و نمي‌دانند كه اولا وقتي يك انجمن كارگري است، هيچ كارفرمايي حق عضويت در آن را ندارد و از آنجايي كه قلب يك نهاد صنفي، مجمع آن است، حتي اگر بر فرض، چنين اتفاقي هم افتاده باشد و يك كارفرما عضو نهادي كارگري شده باشد، مجمع كه متشكل از اعضا است، چنين فردي را از عضويت در نهاد صنفي و كانديداتوري خلع مي‌كند. از طرف ديگر به فرض كه چنين فردي عضو هيات‌مديره شود، ايراد به مجمع و نهاد ناظر و مرجع بالادستي است. البته چنين اتهامي، توهين به شعور اعضاي مجمع است كه احتمالا از منظر نويسندگان نامه، آن اعضا نمي‌دانند كانديداها، كارفرما هستند و در نقطه مقابل، نويسندگان نامه كه عضو انجمن نيستند اين را مي‌دانند. در اينجا شايد بد نباشد گريزي بزنيم به سوالاتي كه دوستان طرح كردند تا معلوم شود تا چه ميزان از آگاهي نسبت به ساختار تشكيلاتي يك نهاد صنفي برخوردارند. طبق قانون، هر انجمن صنفي موظف است كه گزارش سالانه فعاليت‌هاي خود را به مجمع ارايه كند و بدون تصويب مجمع و تاييد بازرس منتخب مجمع، اين گزارش بلاموضوع خواهد بود. از اين رو مي‌توان به صراحت گفت وقتي نويسندگان نامه از شكل قانوني گزارش در يك نهاد صنفي بي‌اطلاعند و بر پايه همين بي‌اطلاعي از روند گزارش به مجمع صنفي مي‌نويسند: «چرا «انجمن صنفي روزنامه‌نگاران تهران» گزارش دقيقي از جلسات هيات‌مديره و مذاكرات و تصميمات اتخاذ شده به‌صورت ماهانه و سالانه ارايه نمي‌دهد؟...»، شايد قبل از نوشتن در هر موضوعي لازم باشد در مورد موضوع به اندازه كافي كسب اطلاع كنند و بعد دست به قلم ببرند. متاسفانه نويسندگان نامه، احتمالا به دليل همان كه عضو انجمن نيستند، از ساختار تشكيلاتي يك نهاد صنفي بي‌اطلاعند و در خوشبينانه‌ترين حالت، مبناي نامه‌شان بر همين بي‌اطلاعي بنا شده و البته بنايي كه بر اين كجي ساخته‌اند، تا انتها كج رفته است. شايد بهتر باشد اين دوستان به جهت احساس مسووليت صنفي كه دارند، ابتدا عضو انجمن بشوند و بعد به عنو

ان يك عضو فعال و از موضع اعضاي انجمن پرسش خود را طرح كنند تا هيات‌مديره، قانونا موظف به پاسخگويي باشد، همچنين با انتخاب خود مي‌توان افراد را تغيير و تركيب را مطابق ميل اكثريت انتخاب نمود. نه آنكه از «چيزي كه ماهيتا از آنِ» آنان نيست توقع پاسخ داشته باشند و دوم اينكه به روزنامه‌نگاري متعهد باشند و بدون ارايه مستندات و دلايل سخن نگويند و اگر به هيات‌مديره يك نهاد كارگري، اتهام كارفرمايي مي‌زنند، براي اين اتهام خود دليل روشني ارايه كنند. البته شايد شيوه غيرمستند سخن گفتن فضاي مجازي به محيط‌هاي واقعي نيز سرايت كرده باشد... البته شايد بهتر بود از آنجايي كه من هم عضو انجمن نيستم، در دفاع از سخنان غيرمستند مي‌نوشتم نه اينكه بر سخنان غيرمستند خرده بگيرم.

آخرین خبرها

  • تشکیل رسمی كميته«پيگيری آزار جنسی و حمایت از روزنامه‌نگاران آسیب‌دیده»در انجمن
    دوشنبه, 03 آذر 1399

    كميته پيگيري آزار جنسی و حمایت از روزنامه‌نگاران آسیب‌دیده در انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران تشکیل شد.

    .به گزارش روابط عمومی انجمن، در جلسه این هفته هیات مدیره انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران، گزارش چگونگی تشکیل این کمیته مطرح شد و اعضا، دیدگاه‌های خود را مطرح و در نهایت اعلام آغاز به کار و تشکیل رسمی این کمیته مورد تصویب قرار گرفت

    .آنچه در ادامه می‌خوانید مشروح گزارش این جلسه در باره سابقه و اهداف تشکیل رسمی این کمیته است که در این جلسه مطرح شد

    .دی ماه سال گذشته و در پی انتشار گزارشی در یکی از نشریات تخصصی، در زمینه آزار جنسی همکاران زن در محيط كار و یا هنگام ماموریت حرفه‌ای، این موضوع برای اولین بار در سطح عمومی مطرح شد

    آزاري كه ابعاد گسترده‌اي از آزار كلامی تا لمسي را در برمي‌گرفت. این مورد در همان زمان در هیات مدیره انجمن مطرح و تصویب شد که برای تعریف و تحدید موضوع و نیز آموزش و مهمتر از همه کمک به همکاران آسيب ديده در این زمینه کمیته‌ای شکل بگیرد و ابتدا از افراد موجه برای بحث درباره ابعاد اين مسئله و وجود و عمق آن در جامعه دعوت کند. متاسفانه با گسترش كرونا، پيگيري اين مسئله مدتي به تاخير افتاد. با وجود این و با توجه به اهميت موضوع در حد امکان موارد ارجاعی و خاص پيگيري مي‌شد. از حدود دو ماه پیش که این بار بصورت مصداقی مسأله به سطح عمومی کشیده شد این کمیته با حضور دو تن از اعضای انجمن و چند نفر حقوقدان، روانپزشک و پیشکسوت روزنامه‌نگاری فعال شد. هدف اصلی آموزش ‌و تحدید موضوع و در صورت لزوم راهنمایی همکاران مراجعه کننده و ارایه مشاوره‌های گوناگون و در حد ممکن بررسی موارد خاص است. هدف این کمیته حقیقت یابی نیست زیرا این مسأله فراتر از امکانات و صلاحیت‌های حرفه‌ای است. همچنین بجز مواردی که همراه با مشاوره عمومی و آموزش است در موارد خاص اصل محرمانگی و حفظ حقوق .شخصی حاکم خواهد بود

    اين واقعيت را می‌دانیم كه آزار خبرنگاران و روزنامه‌نگاران زن تنها مختص به ایران نیست و بر اساس گزارش فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران تقریبا از هر دو روزنامه‌نگار زن در جهان، یکی از آن‌ها در انجام وظیفه روزنامه‌نگاری، به نحوی آزار و اذیت جنسی در سطوح گوناگون و دیگر خشونت‌ها را تجربه کرده‌اند. در اين ميان و بيش از هميشه ضروری است که انجمن روزنامه نگاران تهران  از یک سو برای کاهش این خشونت‌ها و آزارها تمهیداتی بیاندیشد و از سوی دیگر با اقدامات حمایتی به یاری روزنامه‌نگاران و خبرنگاران آزاردیده برود. بنابراين انتظار داریم که این كميته‌ که متشکل از و با حضور افراد شناخته شده و با تجربه است بتواند پناهگاهی امن براي همکاران روزنامه‌نگار باشد و از منظر حقوقي، روانشناسي  و رسانه‌ای حامي آنان باشد. براي نوشتن آيين نامه‌اي جهت گردش کار موارد ارجاعی به کمیته در اين مسئله صنفي و مورد نياز امروز زنان روزنامه نگار مشورتهاي متعددي با افراد و صاحب نظران انجام شد و با توجه به اين كه چنين تجربه اي پيشتر در عرصه صنفي روزنامه نگاري انجام نشده و با توجه به ضرورت رعایت حریم شخصی، آماده همكاري با علاقمندان .در اين زمينه هستیم

    .با توجه به اين كه كميته «پيگيري آزارجنسی و حمایت از روزنامه‌نگاران اسیب‌دیده» چندي است فعاليت خود را آغاز كرده است و  چند مورد نیز مشاوره انجام شده است، همکارانی که شخصا علاقه‌مند به پیگیری و اخذ مشاوره‌ یا کمک انجمن هستند مي توانند از انجمن صنفي روزنامه نگاران تهران درخواست بررسي مسئله و دريافت حمايتهاي جانبي را داشته باشند 

    تأکید این کمیته بر مخفی ماندن اسامی است. در کلیه  مراحل اصل محرمانگی حاکم خواهد بود. مگر این که افراد ذینفع درخواست انتشار برخی اطلاعات مربوط به خود را داشته باشند که در اینصورت نیز تنظیم و انتشار اطلاعات با رعایت اصول حقوقی و‌موازین اخلاقی به تشخیص و توسط کمیته انجام خواهد شد

    تشکیل رسمی كميته«پيگيری آزار جنسی و حمایت از روزنامه‌نگاران آسیب‌دیده»در انجمن
  • شرایط صدور کارت فدراسیون بین المللی روزنامه نگاران برای اعضای انجمن روزنامه‌نگاران تهران
    سه شنبه, 15 مهر 1399

    شرایط صدور کارت فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران برای انجمن روزنامه‌نگاران تهران 

    اعضای انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران می‌توانند با تسهیلاتی کارت خبرنگاری بین المللی فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران را دریافت کنند. بر این اساس هزینه صدور این کارت برای اعضای انجمن تهران با تخفیف مبلغ ۶۰ یورو می‌باشد. اعضای انجمن تهران که از طریق انجمن درخواست می‌کنند کارت‌هایشان برای انجمن تهران ارسال می‌شود و حدود زمانی آن اواخر بهمن ماه خواهد بود. آخرین مهلت ثبت نام درخواست اول دی می‌باشد. متقاضیان می‌توانند برای اطلاع از جزئیات بیشتر با تلگرام انجمن به شماره ۰۰۹۸۹۰۲۴۴۰۱۳۹۲ تماس بگیرند.

    شرایط صدور کارت فدراسیون بین المللی روزنامه نگاران برای اعضای انجمن روزنامه‌نگاران تهران
  • با همکاری انجمن صنفی روزنامه‌نگاران تهران،انجمن حمایت از حقوق کودکان و وزارت کار برگزار می‌شود
    شنبه, 29 شهریور 1399

    وزارت تعاون،کار و رفاه اجتماعی در نظر دارد تا در هفته جهانی کودک با همکاری انجمن صنفی روزنامه نگاران تهران و انجمن حمایت از حقوق کودکان نسبت به بحث و بررسی در مورد روند سیاستگذاری در حوزه کودکان اقدام کند. بر این اساس با همکاری این دو نهاد قرار است کارگاه تعاملی سیاستگذاری برای بهبود وضعیت کودکان برگزار و در پایان دوره به شرکت‌کنندگان گواهی معتبر ارائه شود. از دیگر اهداف برگزاری این کارگاه می‌توان به «ایجاد هسته همکاری میان نهادهای سیاستگذار،مردمی و رسانه‌ها در راستای بهبود وضعیت کودکان،کمک گرفتن از اصحاب رسانه برای طرح‌های رفاهی و حمایتی در حوزه کودکان(صفر تا 18 سال)،حمایت از خبرنگاران در راستای اجرایی شدن طرح‌های ابتکاری و عملیاتی آنها در حوزه کودکان و حساس‌سازی و جلب حمایت عمومی سیاستگذاران و جامعه نسبت به اهمیت موضوعات مرتبط با کودکان اشاره کرد تا در نهایت برگزاری این کارگاه موجب برداشته شدن گام‌های اجرایی موثر برای حمایت از کودکان شود.
    در همین راستا آن دسته از خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای که علاقمند به شرکت در این کارگاه هستند می‌توانند مشخصات کامل فردی خود را حداکثر تا دهم مهر ماه به تلگرام انجمن به شماره ۰۹۰۲۴۴۰۱۳۹۲ارسال کنند.

    با همکاری انجمن صنفی روزنامه‌نگاران تهران،انجمن حمایت از حقوق کودکان و وزارت کار برگزار می‌شود
  • روزنامه‌نگاری و معنای قابل بحث الگوریتم‌ها
    پنج شنبه, 13 شهریور 1399

    معرفی کتاب

    روزنامه‌نگاری و معنای قابل بحث الگوریتم‌ها